Als uitzendkracht werkte ik bij een Italiaans restaurant in de stad waar ik studeerde. Ik hielp met salades opmaken in de keuken en blufte me na een dag werken al door de menukaart heen als iemand vroeg wat ik kon aanbevelen. Alles liep best goed, tot die ene avond...

Ik was bezig met het opmaken van de salades in de keuken, toen er gasten binnenkwamen die ik moest bedienen. In mijn haast om mijn handen af te drogen, pakte ik iets wat op een zeem leek. Dat bleek dus het deeg te zijn voor de tortellini. De eigenaren kwamen niet meer bij! Ik ben hem maar gesmeerd met het schaamrood op mijn kaken. Je begrijpt dat deze ervaring ervoor heeft gezorgd dat ik heel snel heb besloten dat de horeca niet echt mijn ding is. Dus ben ik maar voetballen gaan inpakken. Daar kon weinig mee misgaan.